ένα μπουφέ καρυδί και καρέκλες για καθίσματα

Posted by giorgos on April 28, 2015
στρωματα

Αυτό τους έφτια­ξα κι εγώ. Πάλι καλά, είχαμε στο εργοστάσιο ένα μπουφέ καρυδί και καρέκλες για καθίσματα. Χμ! Κι αυτά είχαν το σκοπό τους. Ας ανοίξω λοιπόν μια παρένθεση.
Πριν γίνω γνωστός στην αγορά, κατέβαινα για ψάρεμα στην Πειραϊκή. Στηνόμουν ώρες με το καλάμι για οξιές, λεύκες και καρυδιές, στα βράχια, κά­τω από την ψαροταβέρνα του Γιώργου. Πεντακόσια μέ­τρα απέναντι, στο μπουρούνι, εκεί που βρίσκεται ο γι­γάντιος πέτρινος σταυρός, μάζευε μικρά ξύλα με το πεταχτάρι ο καπετάν Μήτσος, παλιός αγωνιστής, κουρε­μένος πάντα με την ψιλή, που άνοιξε το θαλασσινό δί­αυλο επικοινωνίας των παραγωγών με την Ευρώπη, μέ­σω Μασσαλίας. Ο Ντοστογιέφσκι, που ήταν δικό του δημιούργημα, τσαγκαροπαίδι στου Ψυρρή, περνού­σε πρώτα από μένα, χάζευε τάχα την επίπλωση, σχολίαζε φωναχτά για να προσελκύσει τους περίεργους: Μαλα­κά! Πιο μαλακά! Θα σου κοπεί, λάσκα, άσ’ το να κου­ραστεί… Τράβα τώρα, τράβα… άφηνε μες στο χαβα­λέ το δικό του καλάθι κι έπαιρνε το όμοιο δικό μου κι ύστερα ξαναχάζευε στου Μήτσου,

Comments are closed.